.⋆｡🧸˚
เจ้าหญิงทั้งสามแห่งไวท์แลนด์
(The Three Princesses of Whiteland)
แปลโดย: หมื่นล้านคำรัก
‼️ ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ‼️
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวประมงคนหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้กับพระราชวัง เขามีหน้าที่หาปลาไปส่งที่โต๊ะเสวยของพระราชา วันหนึ่งเขาออกไปหาปลาตามปกติ แต่กลับจับไม่ได้เลยสักตัว ไม่ว่าเขาจะพยายามใช้เบ็ดหรือสายเบ็ดอย่างไร ก็ไม่มีแม้แต่ปลาซิวปลาสร้อยมาติด จนกระทั่งวันนั้นเกือบจะสิ้นแสงแดด จู่ๆ ก็มีศีรษะหนึ่งโผล่พ้นน้ำขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “ถ้าเจ้ายอมมอบสิ่งที่ภรรยาจะนำมาอวดเจ้าเมื่อเจ้ากลับไปถึงบ้าน ข้าจะให้เจ้าจับปลาได้จนเกินพอ”
ชายหาปลาตอบตกลงในทันที และเขาก็จับปลาได้มากมายจริงๆ แต่เมื่อเขากลับถึงบ้านในคืนนั้น ภรรยาก็อุ้มลูกน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกมาอวดเขา เมื่อเขาเล่าเรื่องสัญญาที่ให้ไว้ให้เธอฟัง ทั้งคู่ต่างก็ร้องไห้คร่ำครวญด้วยความโศกเศร้าเสียใจอย่างยิ่ง
เรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงพระราชาในวัง เมื่อทรงทราบถึงความทุกข์ระทมและเหตุผลนั้น พระองค์จึงอาสารับเด็กน้อยไปดูแลเองเพื่อดูว่าจะช่วยเด็กคนนี้ได้หรือไม่ เด็กน้อยคนนั้นเป็นเด็กผู้ชาย พระราชาทรงรับเขาไปเลี้ยงดูเหมือนเป็นโอรสแท้ๆ จนกระทั่งเขาเติบโตเป็นหนุ่ม วันหนึ่งชายหนุ่มขออนุญาตออกไปตกปลากับพ่อแท้ๆ ของเขา เพราะเขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำเช่นนั้น แม้พระราชาจะทรงไม่เต็มใจนัก แต่ในที่สุดเขาก็ได้รับอนุญาต เขาอยู่กับพ่อและทุกอย่างดำเนินไปด้วยดีตลอดทั้งวันจนกระทั่งถึงเวลาจะกลับเข้าฝั่งในตอนเย็น
ทว่าชายหนุ่มพบว่าเขาทำผ้าเช็ดหน้าตกหาย จึงพายเรือออกไปหาเพียงลำพัง ทันทีที่เขาลงเรือ เรือกลับพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วจนน้ำแตกเป็นฟองไปทั่ว ไม่ว่าเขาจะพยายามพายต้านอย่างไรก็ไร้ผล เรือพุ่งต่อไปตลอดทั้งคืน จนกระทั่งในที่สุดเขาก็มาถึงชายหาดสีขาวโพลนที่อยู่ไกลแสนไกล เขาขึ้นฝั่งและเดินไปได้สักพักก็พบกับชายชราเครายาวสีขาว
“ที่นี่คือเมืองอะไรครับ” ชายหนุ่มถาม
“ไวท์แลนด์” ชายชราตอบ ก่อนจะขอให้ชายหนุ่มเล่าว่าเขามาจากไหนและกำลังจะทำอะไร ซึ่งชายหนุ่มก็เล่าให้ฟังทุกอย่าง
“ถ้าอย่างนั้น” ชายชรากล่าว “หากเจ้าเดินเลียบชายฝั่งไปเรื่อยๆ เจ้าจะพบกับเจ้าหญิงสามองค์ที่ถูกฝังอยู่ในดินจนเหลือแต่ศีรษะ เจ้าหญิงองค์แรกจะเรียกเจ้า—นางเป็นพี่คนโต—และจะขอร้องเจ้าอย่างสุภาพเพื่อให้เจ้าไปช่วยนาง องค์ที่สองก็จะเป็นเหมือนกัน แต่เจ้าห้ามเข้าไปใกล้พวกนางเด็ดขาด จงรีบเดินผ่านไปเหมือนไม่ได้ยินและไม่ได้เห็น แต่เจ้าจงไปหาเจ้าหญิงองค์ที่สามและทำตามที่นางสั่ง แล้วเจ้าจะได้พบกับโชคดี”
เมื่อชายหนุ่มไปถึงเจ้าหญิงองค์แรก นางเรียกเขาและขอร้องอย่างสุภาพให้เขาเข้าไปหา แต่เขาก็เดินผ่านไปเหมือนมองไม่เห็น และเขาก็ผ่านองค์ที่สองไปในลักษณะเดียวกัน จนกระทั่งไปถึงเจ้าหญิงองค์ที่สาม
“ถ้าท่านทำตามที่ข้าบอก ท่านจะได้เลือกพวกเราคนใดคนหนึ่งเป็นคู่ครอง” เจ้าหญิงกล่าว
ชายหนุ่มตอบตกลงด้วยความเต็มใจ นางจึงเล่าว่ามียักษ์โทรลล์สามตนนำพวกนางมาฝังดินไว้ที่นี่ ทั้งที่แต่ก่อนเคยอาศัยอยู่ในปราสาทกลางป่าที่มองเห็นอยู่ไกลๆ นั้น
“ตอนนี้” นางกล่าว “ท่านจงเข้าไปในปราสาท และยอมให้ยักษ์โทรลล์ทุบตีท่านคืนละตนเพื่อพวกเราแต่ละคน หากท่านอดทนได้ ท่านจะช่วยพวกเราให้เป็นอิสระ”
“ได้สิ” ชายหนุ่มตอบ “ข้าจะพยายามอย่างแน่นอน”
“เมื่อเข้าไปถึง” เจ้าหญิงกล่าวต่อ “จะมีสิงโตสองตัวยืนอยู่ที่ประตูบ้าน แต่ถ้าท่านเดินผ่านพวกมันไปตรงๆ มันจะไม่ทำอันตรายท่าน จงเดินตรงไปที่ห้องมืดเล็กๆ แล้วนอนลงที่นั่น จากนั้นยักษ์โทรลล์จะเข้ามาทุบตีท่าน แต่ท่านจงหยิบขวดยาที่แขวนอยู่บนผนังมาชโลมตัวในที่ที่บาดเจ็บ แล้วท่านจะหายเป็นปกติเหมือนเดิม จากนั้นจงหยิบดาบที่แขวนอยู่ข้างขวดยามาสังหารยักษ์เสีย”
เขาทำตามที่เจ้าหญิงบอกทุกประการ เขาเดินผ่านสิงโตเข้าไปเหมือนมองไม่เห็นพวกมัน แล้วเข้าไปในห้องเล็กๆ และนอนลงบนเตียง
ในคืนแรก ยักษ์โทรลล์สามหัวมาพร้อมไม้เรียวสามอัน และทุบตีเขาอย่างทารุณไร้ปรานี แต่เขาอดทนจนยักษ์หยุดมือ จากนั้นเขาก็หยิบขวดยามาชโลมตัว เมื่อเสร็จแล้วเขาก็คว้าดาบสังหารยักษ์จนตาย พอรุ่งเช้าเมื่อเขาไปที่ชายหาด เจ้าหญิงทั้งสามก็พ้นจากดินขึ้นมาถึงระดับเอว
คืนต่อมาเหตุการณ์คล้ายเดิม แต่ยักษ์โทรลล์ที่มามีหกหัวและไม้เรียวหกอัน มันตีเขาหนักกว่าตัวแรกมาก แต่พอเช้าถัดมาเมื่อเขาออกไปข้างนอก เจ้าหญิงก็พ้นดินขึ้นมาถึงหัวเข่า
ในคืนที่สาม ยักษ์โทรลล์เก้าหัวปรากฏตัวพร้อมไม้เรียวเก้าอัน มันทุบตีและโบยเขาอยู่นานจนในที่สุดเขาก็สลบไป ยักษ์จึงจับเขาโยนอัดกำแพง ซึ่งนั่นทำให้ขวดยาตกลงมาแตกราดตัวเขาพอดี ทำให้เขากลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิมทันที
เขาไม่รอช้า คว้าดาบสังหารยักษ์ตาย และในตอนเช้าเมื่อเขาออกจากปราสาท เจ้าหญิงทั้งสามก็ยืนอยู่บนพื้นดินได้อย่างสมบูรณ์ เขาจึงเลือกเจ้าหญิงองค์สุดท้องเป็นราชินีและครองรักกันอย่างมีความสุขเป็นเวลานาน
จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาเกิดอยากกลับไปเยี่ยมบ้านเพื่อพบพ่อแม่ ราชินีไม่ชอบใจนัก แต่เมื่อเห็นว่าเขามีความโหยหาอย่างมากจนยืนยันว่าจะต้องไปให้ได้ นางจึงกล่าวกับเขาว่า
“ท่านต้องสัญญากับข้าข้อหนึ่ง นั่นคือจงทำตามที่พ่อสั่ง แต่อย่าทำตามที่แม่สั่งเด็ดขาด” และเขาก็ให้สัญญา
นางมอบแหวนวงหนึ่งให้เขา ซึ่งจะทำให้ผู้สวมอธิษฐานขอพรได้สองประการ
เขาอธิษฐานขอให้ตัวเองกลับถึงบ้าน และก็ไปถึงที่นั่นในทันที พ่อแม่ของเขาต่างตกตะลึงในความสง่างามของเครื่องแต่งกายที่เขาใส่จนความประหลาดใจนั้นไม่สิ้นสุด
หลังจากอยู่บ้านได้ไม่กี่วัน แม่ของเขาก็อยากให้เขาไปที่พระราชวัง เพื่อแสดงให้พระราชาเห็นว่าเขาได้กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่เพียงใด
พ่อพูดขึ้นว่า “อย่าเลย เขาไม่ควรทำอย่างนั้น เพราะถ้าเขาไป เราจะไม่ได้มีความสุขร่วมกับเขาอีกในครั้งนี้” แต่คำพูดนั้นก็ไร้ผล เพราะแม่ทั้งอ้อนวอนและร้องขอจนในที่สุดเขาก็ไป
เมื่อไปถึงที่นั่น เขาดูสง่างามยิ่งกว่าพระราชาองค์เดิม ทั้งในเรื่องเครื่องแต่งกายและสิ่งอื่นใด พระราชาองค์นั้นทรงไม่พอใจและตรัสว่า
“เจ้าก็ได้เห็นแล้วว่าราชินีของข้าเป็นอย่างไร แต่ข้าไม่เห็นราชินีของเจ้าเลย ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะมีราชินีที่สวยเท่าของข้า”
“ขอให้สวรรค์บันดาลให้นางมายืนอยู่ที่นี่ แล้วท่านจะได้เห็นเอง!” กษัตริย์หนุ่มกล่าว และในพริบตานางก็มายืนอยู่ตรงนั้น
ทว่านางกลับมีสีหน้าเศร้าหมองและกล่าวกับเขาว่า “ทำไมท่านไม่จำคำข้า และฟังแต่คำที่พ่อท่านพูด? ตอนนี้ข้าต้องกลับบ้านในทันที และท่านก็เสียพรทั้งสองข้อไปเปล่าๆ แล้ว”
จากนั้นนางก็ผูกแหวนที่มีชื่อของนางไว้ในผมของเขา และอธิษฐานขอให้ตัวเองกลับถึงบ้าน
กษัตริย์หนุ่มตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก วันแล้ววันเล่าเขาไม่คิดถึงเรื่องอื่นนอกจากหาวิธีกลับไปหาภรรยา “ข้าจะลองดูว่ามีที่ไหนบ้างที่จะทำให้ข้ารู้วิธีหาทางไปไวท์แลนด์” เขาคิดเช่นนั้นและเริ่มออกเดินทางไปในโลกกว้าง
เมื่อเดินทางไปได้ระยะหนึ่ง เขามาถึงภูเขาลูกหนึ่งและพบกับชายผู้เป็นเจ้าเหนือหัวของสัตว์ทั้งปวงในป่า เพราะสัตว์ทุกตัวจะมาหาเขาเมื่อเขาเป่าแตร กษัตริย์หนุ่มจึงถามว่าไวท์แลนด์อยู่ที่ไหน
“ข้าไม่รู้หรอก” เขาตอบ “แต่ข้าจะลองถามสัตว์ของข้าดู” จากนั้นเขาเป่าแตรและสอบถามสัตว์ทุกตัวว่ามีใครรู้บ้างว่าไวท์แลนด์อยู่ที่ไหน แต่ไม่มีตัวใดรู้เลย
ชายคนนั้นจึงมอบรองเท้าหิมะให้เขาคู่หนึ่ง “เมื่อท่านสวมรองเท้านี้ ท่านจะไปถึงพี่ชายของข้าซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ไปหลายร้อยไมล์ เขาเป็นเจ้าเหนือหัวของนกทั้งปวงในอากาศ—จงถามเขา เมื่อไปถึงแล้ว แค่หันหัวรองเท้าให้ปลายนิ้วชี้กลับมาทางนี้ แล้วมันจะกลับบ้านเองตามธรรมชาติ”
เมื่อกษัตริย์หนุ่มไปถึงที่นั่น เขาหันรองเท้าตามที่เจ้าแห่งสัตว์ป่าสั่ง แล้วรองเท้าก็กลับไป
จากนั้นเขาก็ถามถึงไวท์แลนด์อีกครั้ง ชายคนนั้นเรียกนกทั้งหมดมาประชุมกันและถามว่ามีใครรู้ไหมว่าไวท์แลนด์อยู่ที่ไหน แต่ก็ไม่มีใครรู้ จนกระทั่งมีนกอินทรีแก่ตัวหนึ่งมาถึงหลังจากตัวอื่นนานมาก มันหายไปนานถึงสิบปี แต่มันก็ไม่รู้อะไรมากกว่าตัวอื่นเลย
“เอาละๆ” ชายคนนั้นกล่าว “ถ้าอย่างนั้นข้าจะให้ยืมรองเท้าหิมะคู่หนึ่งของข้า ถ้าท่านใส่มัน ท่านจะไปถึงพี่ชายของข้าซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยไมล์ เขาเป็นเจ้าแห่งปลาทั้งปวงในทะเล—ท่านถามเขาได้ แต่อย่าลืมหันหัวรองเท้ากลับล่ะ”
กษัตริย์หนุ่มขอบคุณเขา สวมรองเท้า และเมื่อไปถึงผู้เป็นเจ้าแห่งปลาในทะเล เขาก็หันหัวรองเท้ากลับและมันก็กลับไปเหมือนคู่อื่นๆ เขาถามอีกครั้งว่าไวท์แลนด์อยู่ที่ไหน
ชายคนนั้นเป่าแตรเรียกปลามาทั้งหมด แต่ไม่มีใครรู้อะไรเลย ในที่สุดก็มีปลาช่อนแก่ตัวหนึ่งมาถึง ซึ่งเขาต้องลำบากมากในการนำมันมา
เมื่อถามปลาช่อน มันตอบว่า “ใช่ ไวท์แลนด์เป็นที่ที่ข้ารู้จักดี เพราะข้าเป็นพ่อครัวที่นั่นมาสิบปีแล้ว พรุ่งนี้เช้าข้าต้องกลับไปที่นั่น เพราะตอนนี้ราชินีที่พระสวามีหายไปนานกำลังจะแต่งงานกับคนอื่น”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้ามีคำแนะนำให้ท่าน” ชายคนนั้นกล่าว “ไม่ไกลจากที่นี่บนทุ่งกว้าง มีพี่น้องสามคนยืนสู้กันมานับร้อยปีเพื่อแย่งชิงหมวก ผ้าคลุม และรองเท้าบูท หากใครมีสามสิ่งนี้ เขาจะสามารถล่องหนได้ และถ้าปรารถนาจะไปที่ไหน แค่อธิษฐานเขาก็จะไปถึงที่นั่นทันที ท่านจงบอกพวกเขาว่าท่านอยากลองของเหล่านี้ แล้วท่านจะได้ช่วยตัดสินว่าใครควรจะได้มันไป”
กษัตริย์หนุ่มขอบคุณเขาและไปทำตามที่สั่ง
“พวกท่านยืนสู้กันเพื่อแย่งอะไรกันอยู่นักหนา” เขาพูดกับพี่น้องทั้งสาม “ให้ข้าได้ลองของเหล่านี้ดู แล้วข้าจะตัดสินให้พวกท่านเอง”
พวกเขาเต็มใจยอมตกลง แต่เมื่อเขาได้หมวก ผ้าคลุม และรองเท้าบูทมาแล้ว เขาก็พูดว่า “คราวหน้าถ้าเราพบกัน ข้าจะบอกคำตัดสินให้” และเขาก็อธิษฐานหายตัวไปในทันที
ขณะที่เขาเดินทางผ่านอากาศอย่างรวดเร็ว เขาพบกับลมเหนือ
“เจ้าจะไปที่ไหนล่ะนั่น” ลมเหนือถาม
“ไปไวท์แลนด์” กษัตริย์ตอบ และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง
“เอาละ” ลมเหนือกล่าว “ท่านไปล่วงหน้าก่อนข้าได้ไม่ยากเลย เพราะข้ายังต้องคอยพัดเป่าไปตามซอกมุมต่างๆ แต่เมื่อท่านไปถึงที่นั่นแล้ว ให้ไปยืนรอตรงบันไดข้างประตู แล้วข้าจะพัดโหมเข้าไปอย่างรุนแรงราวกับจะถล่มปราสาททั้งหลัง และเมื่อเจ้าชายคนที่จะมาแต่งงานกับราชินีของท่านออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านก็จงคว้าคอเขาแล้วเหวี่ยงออกมาข้างนอกเลย จากนั้นข้าจะจัดการพัดพาเขาออกไปจากวังเอง”
กษัตริย์ทำตามที่ลมเหนือสั่งทุกประการ พระองค์ยืนรออยู่ตรงบันได และเมื่อลมเหนือเริ่มส่งเสียงคำรามหวีดหวิว พัดเข้าใส่หลังคาและกำแพงปราสาทจนสั่นสะเทือน เจ้าชายคนนั้นก็ออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทันทีที่เขาออกมา กษัตริย์หนุ่มก็คว้าคอเขาแล้วเหวี่ยงออกไป ลมเหนือจึงหอบเอาตัวเขาหายลับไป
เมื่อกำจัดคนผู้นั้นได้แล้ว กษัตริย์ก็เข้าไปในปราสาท ในตอนแรกราชินีจำเขาไม่ได้ เพราะเขาซูบผอมและซีดเซียวจากการเดินทางที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความทุกข์โศก แต่เมื่อนางเห็นแหวนของนาง นางก็เปี่ยมไปด้วยความยินดีอย่างที่สุด จากนั้นพิธีแต่งงานที่แท้จริงจึงจัดขึ้น และเป็นที่เล่าขานกันไปไกลแสนไกล
.⋆｡🌶️🌿˚ และนอกจากนิยายโรมานซ์อ่านสนุกเรื่องนี้แล้ว คุณนักอ่านสามารถสนับสนุนผลงาน #นิยายรสแซ่บจัดจ้านจนนิพพานสีจมปูว์ ของ #แมงมุมใต้เตียง ที่แต่งจบแล้วพร้อมอ่านได้เลยได้ที่ comment หรือที่ BIO ตลอด 24 ชั่วโมง นะคะ ✨👇✨ สุดปัง สุดปัง กำลังรับนักอ่านจำนวนไม่จำกัด!
#นิยาย | #อ่านนิยาย | #eBook | #romancenovels | #fiction | #นิยายอ่านสนุกทุกเทศกาล #2025trend #ตำนานรักของเทพเจ้า
แวะชม แวะอ่าน แวะโหลดนิยายรสแซ่บจัดจ้านที่ใครก็อยากมีไว้อ่านก่อนนอนทุกคืนที่นี่*
.⋆｡˚ นิยายเขาอ่านแล้วปวดใจ ... มาอ่านนิยายที่ Blog เค้าเอามั้ย เธอจะได้แต่เรื่องปวดเอว~* สุดปัง
คำอธิบาย: 👑 อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG สุดเก๋ สุดคลู ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP ที่น่ารักที่สุดเท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้เอา เอ้ย! ให้อ่าน 2 เรื่องพิเศษแล้วและจะทะยอยวางอย่างต่อเนื่องนะคะ 👑 *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้ฟsี 12 เรื่องสั้น และ 1 เรื่องยาว*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
